فارنت- امیرکامجوفر: بازی ندای وظیفه جدید شرکت تری‌ارچ همچون نسخه قبلی آن که «جهان در جنگ» نام داشت و نسخه‌ای بود نمایانگر انتهای جنگ‌جهانی و اختتامیه سری بازی‌های تاریخی جنگ جهانی‌دوم، که باعث شد دیگر روی بازی‌های این چنین تاریخی همراه با اسلحه‌های نوآوری شده در عصر خود فکر نشود و سرمایه‌گذاری نیز انجام نگیرد.
اما سال جاری شمسی و سال گذشته میلادی بازی جدیدی به نام CALL OF DUTY : BLACK Ops روانه بازار شد که در همین بخش سرگرمی فارنت در مورد ظهور و شکستن رکوردهای جهانی توسط آن مطالبی منتشر کردیم.
در اصل مجلات و نشریات زیادی هم از طریق اینترنت و هم از طریق باجه‌های مطبوعاتی به نقد این بازی به اصطلاح کم‌نظیر پرداختند اما همیشه بحث‌ها نیمه‌تمام و نتایج نظرسنجی آن بسته به ذائقه افراد و مقدار پول یا وقتی که صرف بدست‌آوردن یا بازی‌کردن این بازی کرده بودند، صورت می‌گرفت و هیچ جا نقدی تاثیرگذار از این بازی جدید و پرحاشیه ندیدیم. این بازی از نظر برخی از واحد‌های مرتبط به سرگرمی در جهان رتبه خوبی را داراست اما واقعیت این است که:
بازی و گرافیک آن شاید در نظر اول سنگین و پر زرق و برق جلوه می‌کند اما تغییر خاصی با سری‌های قبلی منتشر شده برای رایانه‌ها ندارد و آنچه شما می‌بینید حسابی با آنچه در کنسول‌ها می‌بینید، متفاوت است. حتی توان کنترل بازی در کنسول‌ها خیلی بهتر و ساده‌تر و روان‌تر صورت می‌گیرد، به‌صورتی که گویی در این بازی سرمایه‌گذاری 80 درصدی فقط برای کنسول‌های بازی انجام شده و هیچ نظارت دقیقی روی شاید مهم‌ترین بخش بازار بازی‌ها یعنی رایانه انجام نشده است.
اگر احساسی قضاوت نکنیم و اگر بخواهیم بازی CALL OF DUTY:BLACK Ops را با بازی‌های قبلی این سری بازی‌های سبک شوتر (تیراندازی) اول شخص، مقایسه کنیم متوجه می‌شویم که شماره جدید این بازی که هفتمین شماره این سری بازی است را نمی‌توان از نظر داستانی و جذابیت و مهم‌تر از آن از لحاظ کاراکتر که بخش مهمی از یک بازی را تشکیل می‌دهد با بازی‌های سری قبلی ندای وظیفه حتی مقایسه کرد.
داستان بازی یک موضوع مبهم از ابتدای جنگ با متحدین روسیه و سیاست‌های جنگ سرد و اتفاقاتی که هرگز در واقعیت تاریخی رخ نداده را پیش می‌کشد که خود این یک ضعف اساسی برای نشان دادن مهم‌ترین وقایع بعد از جنگ جهانی و آغاز جنگ سرد است.
ما اگر در بازی‌های پیشین داستانی را دنبال می‌کردیم که بر اساس عملیات‌های انجام شده و واقعیت بود، اینجا با داستانی ساختگیروبرو هستیم که به تاریخ هیچ ارتباطی ندارد و این عدم ارتباط با واقعه‌ای تاریخی شاید کمی آینده‌نگری را نشان می‌دهد برای جنگ‌هایی که ممکن است رخ دهد .
بازی نمایانگر حرکت و هیجان در سرگرمی‌های بزرگ این‌روزهای مردم است که اصلا مخاطب را وادار به تفکر درباره مراحل بازی نمی‌کند و فقط با پرش به مرحله بعدی و شرح آن توسط خود کاراکتر اصلی این داستان، مخاطب خود را پشت سر هم در یک جنگ تمام عیار از پیش تعیین شده می‌بیند و تنها پشت سر هم باید شلیک کنی تا از مراحل موجود بگذری که البته تمام مراحل یکسان و به راحتی قابل گذر هستند زیرا فقط به شلیک ختم می‌شود که خود این دلیلی بر یکنواختی و خسته‌شدن بازیکن و یا زود تمام کردن این بازیست.
شاید حدود یک‌سال هزینه و وقت صرف ساخت یک بازی می‌شود اما می‌توان آن را در یک روز خلاصه کرد و به انتها رساند– این خصلت در تمامی بازی‌های اکشن وجود دارد- اما از نظر ما این بازی تنها برای پرکردن کسری بودجه سراسری تولید بازی در این شرکت ساخته شده و واقعا تبلیغات گسترده آن بیشتر باعث خرید خوب و رکوردشکنی آن شده است.
از نظر چندنفره بازی کردن (مولتی‌پلیر) این بازی اصلا در حد Modern warfare نیست و کاربران آنلاین آن کسانی هستند که برای اولین بار بازی آنلاین آن را تجربه می‌کنند و یا از نسخه کمپانی infinity ward اطلاعی ندارند. چون اصلا بخش مولتی‌پلیر جذاب و محرکی ندارد و فقط به شلیک و مستقیم حرکت کردن ختم می‌شود در صورتی که Modern warfare برای بدست آوردن هدف خود در بخش‌های مختلف صحنه‌های نبرد باید به اندیشه خود نیز متکی باشید .
در این بازی یک مرحله مجزا به نام Zombie war نیز وجود دارد که معمولا فقط در تری‌ارچ آن را می‌بینیم که شما در این مراحل جداگانه باید فقط زامبی بکشی تا به خواسته‌های دیگرت برای کشتن بهتر زامبی‌ها برسی.
فکر کنم دیگر کافیست و نیازی نیست بیشتر از این بر روی نقد بازی که چندی دیگر به تاریخ می‌پیوندد، وقت بگذاریم. نسخه جدید ندای وظیفه یعنی Call of Duty : modern Warfare III در راه است و می‌توان کاراکترهای جذاب آن را دوباره در مراحلی پر هیجان دید و حداقل انتظار بیشتری از آن داشت .
نقد این بازی در فارنت برای این بود که بگوییم اگر منتظر یک بازی جدید و بسیار متفاوت بودیم اشتباه کردیم اما منتظر این رکوردشکنی و انقلاب در تولید بازی رایانه‌ای و ویدئویی بودیم که به آن رسیدیم و این را مدیون بازی‌های خوب سری پیشین ندای وظیفه می‌دانیم نه ماهیت نسخه جدید این بازی. موفقیتی که فقط توسط همین سری بازی‌ها قابل ارتقاء می‌باشد. ای کاش مسئولین ساخت و تولید این بازی بزرگ اندکی بیشتر برای خود بازی صرف تفکر می‌کردند نه فقط برند و پوستر و تیزرهای آن.
در پایان قابل ذکر است فارنت به دنبال نقد محتوا بازی و شرح بد بودن یا خوب بودن آن نیست و بیشتر بر روی آنچه در این شماره از بازی بسیار تفاوت دارد صحبت می‌کنیم و هدف از این انتقاد بهتر کردن انتظارات خود و مخاطبان فارسی زبان است که خود را صرفا تبدیل به بازیکنی صرف بازیکن نکنند و در درجه اول بتوانند از دید یک منتقد بازی را نگاه کنند و در درجه دوم با لذت آن را به پایان برسانند چرا که اکنون ایران رو به دنیای بزرگ سرگرمی می‌رود و نیاز به درک بهتر آن دارد. پذیرای نظرات شما هم هستیم.
پایان مطلب/
دیدگاه شما پس از بررسی توسط تحریریه منتشر خواهد شد. در صورتی که در بخش نظرات سوالی پرسیده‌اید اگر ما دانش کافی از پاسخ آن داشتیم حتماً پاسخگوی شما خواهیم بود در غیر این صورت تنها به امید دریافت پاسخ مناسب از دیگران آن را منتشر خواهیم کرد.
ایمیل شما منتشر نخواهد شد.