9 میلیارد سال نوری دورتر؛ این دورترین ستاره از کره زمین است که تاکنون شناسایی شده است!

کیهان چقدر وسیع است؟ این سؤالی است که رصد تازه ناسا پاسخ جدیدی برای آن به وجود آورده است. بر این اساس دانشمندان آژانس فضایی آمریکا به تازگی تصویری جدید از رصد تلسکوپ فضایی هابل را منتشر کرده‌اند که در آن یک ستاره به فاصله تقریبی 9 میلیارد سال نوری دورتر از زمین به چشم می‌خورد تا عنوان دورترین ستاره از کره زمین را به خود اختصاص دهد.

دورترین ستاره از کره زمین Icarus نام دارد

این ستاره که Icarus نامیده می‌شود و دارای نوری آبی رنگ است، با فاصله تقریبی 9 میلیارد سال نوری، دورترین ستاره‌ای است که تاکنون بشر توانسته آن را رصد کند. دانشمندان ناسا بر این عقیده‌اند که نور ستاره مذکور حدود 4.4 میلیارد سال پس از انفجار معروف بینگ بنگ پدیدار شده است.

شاید جالب باشد که بدانید تقریباً بیشتر ستاره‌های درخشانی که هنگام شب بالای سر خودمان با چشم غیرمسلح می‌بینیم، ستاره‌هایی بسیار بزرگ‌تر و درخشان‌تر از خورشید هستند که به لحاظ مقیاس فضایی، بیشترشان جزو همسایه‌های ما در کهکشان راه شیری به شمار می‌آیند. از همین روست که وقتی فاصله آن‌ها را تا زمین بررسی می‌کنیم می‌بینیم حدود چند ده یا چند صد سال نوری از ما فاصله دارند.

البته دانشمندان معتقدند که با فاصله 9 میلیارد سال نوری ، هیچ نوری قابل رؤیت نیست و این فعل و انفعالات و خوشه‌های کهکشانی هستند که مانند چندین عدسی‌های گرانشی عمل کرده تا ما قادر به دیدن این ستاره آبی رنگ باشیم.

میان هابل و Icarus به عناون دورترین ستاره از کره زمین یک خوشه کهکشانی به نام “MACS J1149 + 2223” که حدود 5 میلیارد سال نوری فاصله از زمین فاصله دارد، قرار گرفته است. این خوشه بسیار عظیم است و این حجم یک میدان گرانشی قوی در فضای اطراف آن ایجاد می‌کند.

البته ستاره Icarus برای اولین بار در سال 2016 به شکل یک نور نامعلوم در کنار ابرنواختری در خوشه کهکشان رصد شده است و اکنون میدانیم که تصویر آن توسط یک ریزهمگرایی گرانشی حدود 2 هزار برابر بزرگ‌تر شده است. پیرامون وسعت و روشنایی این ستاره هم‌اکنون مشخص شده است که Icarus صدها هزار بار روشن‌تر از خورشید بوده و دمای سطح آن بین 11 هزار تا 14 هزار درجه سانتی‌گراد برآورد می‌شود؛ چراکه با فاصله 9 میلیارد سال نوری به هیچ عنوان نمی‌توان ستاره کوچک‌تری را تحت هیچ شرایطی مشاهده کرد.

البته دورترین ستاره از کره زمین به دانشمندان برای کشف حقیقی بودن ماده تاریک هم کمک می‌کند. بر اساس اسناد مندرج در دانشنامه ویکی‌پدیا، ماده تاریک نوعی از ماده است که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهان‌شناسی ارائه‌شده است تا پدیده‌هایی را توضیح دهد که به نظر می‌رسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند که از جرم موجود مشاهده‌شده در جهان بیشتر است. ماده تاریک به‌طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نیست. بررسی‌های اولیه از ستاره مذکور حاکی از آن است که ماده تاریکی که قادر به ایجاد یک کهکشان باشد، به مراتب بزرگ‌تر از چیزی است که تاکنون تصور می‌شد.

انتظار داریم اطلاعات بیشتری در رابطه با این ستاره در سال 2020 و پس از پرتاب تلسکوپ فضایی جیمز وب به دست آید. تلسکوپ فضایی جیمز وب 100 برابر از هابل قدرتمندتر است و می‌تواند از زمان پدیداری کیهان، کهکشان‌های اولیه، پیدایش ستارگان، اتمسفر سیاره‌های فراخورشید و شاید وجود زندگی در دیگر نقاط جهان پرده بردارد.