میتوانید ظاهر فارنت را به سلیقه خود تغییر دهید.
بیش از هفتاد روز از قطعی گسترده اینترنت در ایران می‌گذرد؛ اختلالی که حالا دیگر برای بسیاری از کاربران، نه یک «قطعی موقت»، بلکه بخشی از زندگی روزمره شده است. روزهایی که با تلاش برای باز کردن یک صفحه ساده شروع می‌شود و با امید به اینکه شاید امشب سرعت کمی بهتر شود، تمام.
در این مدت، اینترنت ایران بارها بین وضعیت‌های مختلف جابه‌جا شده؛ از قطع کامل تا محدودیت شدید، از دسترس‌پذیری محدود سرویس‌های خارجی تا بازگشت تدریجی برخی خدمات. همین چند روز پیش بود که بسیاری از کاربران بعد از هفته‌ها توانستند دوباره گوگل را بدون خطا باز کنند؛ اتفاقی که برای یک سرویس پایه، نباید این‌قدر «خبرساز» باشد، اما در این شرایط تبدیل به یک نشانه کوچک از بهبود شده است.
در این 70 و دو روز، تجربه اینترنت برای بسیاری از کاربران به یک مسیر پرپیچ‌وخم تبدیل شده است. گاهی یک جستجوی ساده چند دقیقه طول می‌کشد. گاهی صفحه‌ای که بارها رفرش می‌شود، بالاخره باز می‌شود اما نیمی از محتوا لود نشده است. و گاهی پیام‌رسان‌ها با تأخیرهای طولانی کار می‌کنند و تماس‌های صوتی یا تصویری تقریباً غیرممکن شده‌اند. برای کسانی که کارشان به اینترنت وابسته است، این وضعیت فقط آزاردهنده نیست؛ فلج‌کننده است. فریلنسرها نمی‌توانند فایل بفرستند، شرکت‌ها نمی‌توانند با سرویس‌های خارجی ارتباط برقرار کنند، و بسیاری از ابزارهای کاری -از ایمیل گرفته تا سرویس‌های ابری- یا کند هستند یا کاملاً از دسترس خارج.
قطعی اینترنت فقط یک مشکل فنی نیست؛ یک هزینه اقتصادی بزرگ است. طبق اعلام افشین کلاهی، رئیس کمیسیون اقتصاد دانش‌بنیان اتاق بازرگانی ایران، هر روز قطعی اینترنت بین 30 تا 40 میلیون دلار خسارت مستقیم به اقتصاد وارد می‌کند و با احتساب خسارت‌های غیرمستقیم، این رقم می‌تواند تا 80 میلیون دلار هم برسد. این اعداد فقط آمار نیستند؛ پشت هر میلیون دلار، کسب‌وکارهایی قرار دارند که سفارش‌هایشان لغو شده، فروشگاه‌هایی که مشتری از دست داده‌اند، و تیم‌هایی که پروژه‌های بین‌المللی‌شان متوقف شده است.
بسیاری از شرکت‌ها مجبور شده‌اند برای اتصال به سرویس‌های خارجی از راه‌حل‌های پرهزینه استفاده کنند؛ از VPNهای گران‌قیمت گرفته تا سرورهای واسط و در بدترین حالت، اینترنت طبقاتی (پرو). این هزینه‌ها در نهایت به قیمت تمام‌شده خدمات و کالاها اضافه می‌شود و فشار بیشتری به مصرف‌کننده وارد می‌کند.
در هفته‌های اخیر، برخی سرویس‌ها -از جمله گوگل- دوباره به صورت محدود در دسترس کاربران قرار گرفته‌اند. این بازگشت، هرچند محدود و ناپایدار، نشان می‌دهد که شبکه در حال تجربه تغییراتی است؛ اما هنوز فاصله زیادی تا بازگشت به وضعیت عادی وجود دارد. کاربران همچنان از کندی، ناپایداری و محدودیت در دسترسی به سرویس‌های خارجی گزارش می‌دهند. بسیاری از ابزارهای کاری، آموزشی و ارتباطی همچنان با اختلال مواجه‌اند و تجربه اینترنت در ساعات مختلف روز تفاوت زیادی دارد.
در این 70 و چند روز، اینترنت برای بسیاری از مردم به یک منبع نامطمئن تبدیل شده است. دانشجویان برای شرکت در کلاس‌های آنلاین مشکل دارند، کسب‌وکارها برای انجام کارهای ساده به راه‌حل‌های پیچیده متوسل می‌شوند، و حتی ارتباطات خانوادگی ساده هم گاهی با تاخیر و قطعی همراه است. این وضعیت، کیفیت زندگی دیجیتال را به‌شدت کاهش داده و کاربران را در یک حالت انتظار دائمی قرار داده است؛ انتظاری برای اینکه شاید فردا بهتر باشد.
طی این مدت، تمام این حرف‌ها بارها و بارها تکرار شده‌اند. گزارش‌ها، یادداشت‌ها، توصیه‌ها نوشته شده‌اند. کارزارها و درخواست‌ها به امضای هزاران نفر رسیده‌اند. بارها به تبعات اقتصادی و اجتماعی قطع اینترنت در ایران اشاره شده ولی هیچ گوشی بدهکار نیست و هیچ تغییر مهمی در رویکرد حکومت به اتصال اینترنت به‌وجود نیامده است. آن‌چه در عمل رخ داده، تکرارِ چرخه‌‌ی وعده‌های پوشالی است.
اینترنت ایران حالا 72 روز است که قطع است. آن‌چه در توان ماست تکرار همه‌ی این حرف‌ها و هشدارها است تا زمانی که نتیجه‌ای حاصل شود. و لحظه‌ای فراموش نمی‌کنیم که اینترنت در ایران 72 روز است که قطع است.
وارد حساب کاربری خود شوید تا از امکانات فارنت بهره‌مند شوید.اگر حساب کاربری ندارید، همین حالا ثبت‌نام کنید تا از محتوای خاص و خدمات ما لذت ببرید.
دیدگاه شما پس از بررسی توسط تحریریه منتشر خواهد شد. در صورتی که در بخش نظرات سوالی پرسیده‌اید اگر ما دانش کافی از پاسخ آن داشتیم حتماً پاسخگوی شما خواهیم بود در غیر این صورت تنها به امید دریافت پاسخ مناسب از دیگران آن را منتشر خواهیم کرد.
ایمیل شما منتشر نخواهد شد.