راهنمای جامع انتخاب شارژر مناسب: از USB-C تا استانداردهای اختصاصی

سیر تا پیاز انتخاب شارژر مناسب برای گوشی موبایل

مشکل اصلی این است که U در USB یک دروغ است. این استاندارد تنها زمانی «یونیورسال» است که با سرعت‌های قدیمی انتقال داده و شارژ آهسته مشکلی نداشته باشید. اگر بیش از 480 مگابیت‌برثانیه و 10 وات می‌خواهید، اوضاع بسیار پیچیده‌تر می‌شود.

استانداردهایی وجود دارد که از سوی USB Implementers Forum ارائه شده و همه گوشی‌ها به‌عنوان پایه از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند. این نقطه شروع خوبی است، اما حتی همین هم ساده نیست، زیرا پروتکل‌های جدیدی معرفی شده‌اند. بسیاری از سازندگان برای فراتر رفتن از محدودیت‌های USB در آن زمان، فناوری‌های اختصاصی توسعه دادند و اکنون، حتی با اینکه USB پیشرفت کرده، فناوری‌های شارژ غیراستاندارد همچنان رایج هستند.

در ادامه‌ی آن‌چه می‌خوانید، انواع مختلف شارژرها را بر اساس نیاز کاربر توضیح داده و مدل‌های مختلفی را برای کاربری‌های متنوع توصیه کرده‌ایم که به شما در زمان انتخاب شارژر مناسب کمک می‌کنند.

شما به سریع‌ترین شارژر نیاز ندارید

ما گوشی‌هایی با پشتیبانی از شارژ بالای 200 وات را آزمایش کرده‌ایم و با اینکه بسیار چشمگیر هستند، بیشتر کاربران در بیشتر مواقع به چنین توانی نیاز ندارند. حتی ممکن است به یک شارژر 100 واتی هم نیاز نداشته باشید.

برای مثال، اخیراً وان پلاس 15 را آزمایش کردیم؛ تلفن همراهی با باتری عظیم 7300 میلی‌آمپرساعتی و پشتیبانی از شارژ فوق‌سریع 120 وات. با این حال، این فناوری از استاندارد اختصاصی استفاده می‌کند (که بعداً به آن می‌پردازیم). همچنین آن را با یک شارژر استاندارد 55 واتی USB PPS نیز تست کردیم.

شارژر 120 واتی سریع‌تر است، اما قطعاً دو برابر سریع‌تر از شارژر 55 واتی نیست. آیا صرفه‌جویی 9 دقیقه‌ای در یک شارژ کامل، در استفاده روزمره تفاوت معناداری ایجاد می‌کند؟

برای انتخاب شارژر مناسب باید بدانید: الفبای USB PD و PPS و AVS

USB-C به‌عنوان کانکتور استاندارد برای دستگاه‌های الکترونیکی مدرن انتخاب شده است. با این حال، این استاندارد تنها شکل فیزیکی کانکتور و کابل را تعریف می‌کند. USB Power Delivery (یا همان «PD») اتصال الکتریکی را مشخص می‌کند (حداقل زمانی که بیش از 10 وات نیاز دارید).

استاندارد پایه Power Delivery چندین پروفایل با ولتاژهای ثابت (5، 9، 12، 15 و 20 ولت) و جریان ثابت دارد. حاصل ضرب این دو، توان را مشخص می‌کند.

استاندارد پیشرفته‌تر، Programmable Power Supply یا «PPS» است. این استاندارد دامنه ولتاژ را از 3.3 تا 21 ولت گسترش می‌دهد و به‌جای پله‌های ثابت، امکان کنترل دقیق ولتاژ (با گام‌های 0.02 ولت) و جریان (با گام‌های 0.05 آمپر) را فراهم می‌کند. وارد جزئیات نمی‌شویم؛ نکته مهم این است که نمی‌توان یک باتری لیتیومی را با 20 ولت شارژ کرد. این ولتاژ باید تا حدود 4 ولت کاهش یابد. این کار می‌تواند داخل گوشی یا داخل شارژر انجام شود؛ در هر صورت گرما تولید می‌شود و بهتر است این گرما در شارژر ایجاد شود.

به‌تازگی استاندارد Adjustable Voltage Supply معرفی شده است. جزئیات بیشتری دارد، اما خلاصه این‌که این استاندارد از 9 تا 48 ولت و 5 آمپر را پشتیبانی می‌کند و توان حداکثری 240 وات را ارائه می‌دهد. درباره آمپرها بعداً صحبت می‌کنیم. نکته این است که کابل‌ها ظرفیت جریان محدودی دارند، بنابراین برای توان بالاتر باید ولتاژ افزایش یابد. انتخاب بهترین ترکیب ولتاژ و جریان بر عهده مدار کنترل شارژ است تا با باتری گوشی و توان قابل ارائه شارژر سازگار باشد.

AVS هنوز جدید است، اما دو گزینه از برندهای بزرگ وجود دارد که نیاز اکثر کاربران را برطرف می‌کند. شارژر Google Pixel Flex Dual Port 67W از PPS و AVS پشتیبانی می‌کند و می‌تواند دو دستگاه را همزمان با توان مجموع 67 وات شارژ کند.

شارژر Apple 40W Dynamic Power Adapter with 60W Max تنها از PD پایه و AVS پشتیبانی می‌کند و توان کمتری نسبت به شارژر گوگل ارائه می‌دهد. همچنین فقط یک درگاه USB-C دارد، بنابراین باید دستگاه‌ها را یکی‌یکی شارژ کنید.

با این‌حال شاید بخواهید یک شارژر سریع بخرید

همان‌طور که در بخش قبلی توضیح داده شد، نیازی نیست سریع‌ترین شارژر ممکن را تهیه کنید. اما دلایلی وجود دارد که ممکن است حس کنید انتخاب قوی‌ترین شارژر مناسب شما است. USB-C اکنون کانکتور مشترک برای همه دستگاه‌های مدرن است، و در بسیاری از مناطق، استفاده از آن اجباری شده است.

USB-C می‌تواند گوشی شما را شارژ کند. اما همچنین لپ‌تاپ، تبلت، پاوربانک، دوربین اکشن، پهپاد، چراغ‌قوه و حتی برخی ابزارهای کوچک برقی را نیز شارژ می‌کند.

برای شارژ لپ‌تاپ‌ها، حداقل به یک شارژر 65 واتی نیاز دارید (اگرچه توان کمتر هم در مواقع اضطراری کار می‌کند). برای لپ‌تاپ‌های پرقدرت، قطعاً باید به سراغ شارژرهای 100 وات یا بیشتر بروید.

اپل، برای مثال، شارژرهای 70، 96 و 140 واتی می‌فروشد. مدل 140 واتی نسبتاً حجیم است، اما اپل آن را برای مک‌بوک پرو 16 اینچی پس از سال 2021 توصیه می‌کند. مدل‌های 14 اینچی می‌توانند از شارژرهای 70 و 96 واتی استفاده کنند.

دلیل دیگری برای خرید شارژرهای پرقدرت این است که معمولاً پورت‌های بیشتری دارند و می‌توانید چند دستگاه را همزمان شارژ کنید. در بخش شارژرهای مسافرتی بیشتر توضیح می‌دهیم، اما می‌توانید با حمل یک شارژر چندپورته برای خود و خانواده، بار وسایل‌تان را سبک‌تر کنید.

انتخاب شارژر مناسب: کابل‌ها مهم هستند

پیش از ادامه، باید به یک بخش مهم که اغلب نادیده گرفته می‌شود اشاره کنیم: کابل. اگر جریان زیادی از سیم‌های نازک عبور کند، ممکن است ذوب شوند و مشکلات دیگری ایجاد کنند.

به همین دلیل، شارژرهای مدرن پرقدرت کابل‌ها را برای وجود یک تراشه E-marker بررسی می‌کنند. تراشه‌ای کوچک که محدودیت‌های کابل را به شارژر اعلام می‌کند. برای عبور از محدودیت 3 آمپر، به کابل دارای E-marker نیاز دارید. اگر گوشی بتواند 20 ولت از شارژر دریافت کند، حداکثر توان شارژ 60 وات خواهد بود. با این حال، بسیاری از گوشی‌ها و شارژرها به این سطح نمی‌رسند. برخی فقط تا 9 ولت محدود هستند، یعنی 27 وات با کابل 3 آمپری.

سازندگان در برچسب‌گذاری پشتیبانی کابل‌ها بسیار ضعیف عمل می‌کنند، اما بیشتر کابل‌ها حداقل توان پشتیبانی‌شده را ذکر می‌کنند. و با وجود الزام E-marker، مطمئن هستید که شارژر بیش از حد توان کابل‌های ارزان فشار وارد نمی‌کند.

برخی کابل‌ها LED وضعیت دارند که نشان می‌دهد دستگاه در حال شارژ است. برخی دیگر نمایشگر دارند و توان مصرفی دستگاه را نشان می‌دهند. گوشی‌ها معمولاً فقط عباراتی مانند «شارژ سریع» نمایش می‌دهند و توان دقیق را نشان نمی‌دهند. کابلی مانند مدل 100 واتی Baseus می‌تواند این موضوع را روشن کند.

اما یک مشکل وجود دارد: بیشتر کابل‌های USB پرقدرت فقط سیم‌کشی USB 2.0 دارند. اگر 480 مگابیت‌برثانیه برای شما کافی است (یا قصد انتقال داده ندارید)، مشکلی نیست. اما اگر می‌خواهید از این کابل برای لپ‌تاپ استفاده کنید، ممکن است به سرعت‌های بالاتر نیاز داشته باشید. آیا بهتر نیست یک کابل داشته باشید که هم شارژ پرقدرت و هم سرعت کامل SSD اکسترنال یا خروجی ویدئو را پشتیبانی کند؟

باز هم سازندگان در برچسب‌گذاری ضعیف هستند. بنابراین، با اینکه کابل‌های USB 3.x پرقدرت وجود دارند، امن‌ترین انتخاب معمولاً کابل Thunderbolt است. تفاوت‌های USB و Thunderbolt در این بحث اهمیت چندانی ندارد؛ نکته مهم این است که کابل Thunderbolt هم انتقال داده پرسرعت و هم توان اعلام‌شده را پشتیبانی می‌کند. اگر قصد استفاده از نمایشگرهای با وضوح بالاتر از 4K را دارید، باید به نسخه کابل (3، 4 یا 5) نیز توجه کنید.

شارژرهای مسافرتی

شارژرهای کوچک 30 تا 45 واتی برای سفر عالی هستند. سریع نیستند، اما کمترین حجم را در چمدان اشغال می‌کنند. برای سفرهای کوتاه، احتمالاً بهترین گزینه هستند.

اما یک مشکل وجود دارد: انواع مختلف پریز برق در جهان. اگر شارژر شما به پریز مقصد نخورد چه؟ آداپتورهای جهانی چیز جدیدی نیستند، اما یک وسیله اضافی برای حمل هستند. راه‌حل بهتر، ترکیب این دو است.

Baseus EnerCore CG11 تقریباً به هر پریزی در جهان متصل می‌شود و اجازه می‌دهد دستگاه‌های AC با هر نوع دوشاخه‌ای را وصل کنید. همچنین یک شارژر 70 واتی داخلی با کابل USB-C تعبیه‌شده دارد. یک درگاه USB-C اضافه و دو درگاه USB-A نیز وجود دارد تا بتوانید چند دستگاه را همزمان شارژ کنید.

Baseus Picogo AG11 نیز وجود دارد که توان آن به 45 وات می‌رسد و کمی ارزان‌تر است. توجه کنید که این مدل از پریزهای 100 تا 250 ولت پشتیبانی می‌کند، اما مبدل ولتاژ نیست (که فقط در صورتی مشکل‌ساز می‌شود که دستگاه AC شما دو ولتاژه نباشد).

Anker نیز دستگاه مشابهی دارد، اما محدودتر. این مدل به هر پریزی وصل می‌شود، اما نمی‌توانید دوشاخه‌های UK را به آن متصل کنید. بدتر اینکه فقط 20 وات توان دارد که باید بین دو درگاه USB-C و دو درگاه USB-A تقسیم شود.

شارژرهای دارای باتری داخلی

یک حالت خاص از شارژرهای مسافرتی، مدل‌هایی هستند که شارژر و پاوربانک را ترکیب می‌کنند. این مدل‌ها مشکل فراموش کردن شارژ پاوربانک را حل می‌کنند. با این شارژرها، پاوربانک هر بار که دستگاه را به پریز می‌زنید شارژ می‌شود، بنابراین وقتی از هتل خارج می‌شوید، مطمئن هستید که پاوربانک شارژ دارد.

برای مثال، Anker Prime Power Bank یک شارژر 65 واتی با دو درگاه USB-C و یک باتری 9600 میلی‌آمپرساعتی داخلی است. توجه کنید که بدون اتصال به برق، حداکثر توان خروجی به 30 وات محدود می‌شود.

Anker Power Bank نسخه جمع‌وجورتر همین ایده است. یک شارژر 30 واتی و پاوربانک 5000 میلی‌آمپرساعتی با کابل USB-C داخلی (19 سانتی‌متر/7.5 اینچ) و یک درگاه USB-C اضافه. 30 وات برای شارژ همزمان دو گوشی زیاد نیست (و در حالت پاوربانک به 22.5 وات کاهش می‌یابد)، اما برای شارژ گوشی و هدفون کاملاً مناسب است.

شارژرهای بی‌سیم و Qi/Qi2

شارژرهای بی‌سیم از استاندارد Qi استفاده می‌کنند. مدل‌های جدیدتر از Qi2 بهره می‌برند. استاندارد Qi نسبتاً کند است و حداکثر 25 وات توان دارد. بسیاری از شارژرها حتی کمتر از این مقدار، یعنی 10 تا 15 وات هستند. شارژرهای بی‌سیم سریع‌تر وجود دارند، اما برای آن‌ها باید به بخش فناوری‌های اختصاصی مراجعه کنید.

دستگاه‌های اپل با Qi سازگار هستند و در واقع Qi2 الهام زیادی از MagSafe گرفته است. نکته مهم این است که دو نوع شارژر Qi2 وجود دارد. مغناطیسی (کاملاً سازگار با MagSafe) و غیرمغناطیسی.

مدل‌های مغناطیسی کارآمدتر هستند، زیرا آهن‌رباها باعث هم‌تراز شدن کویل گوشی و شارژر می‌شوند. عدم هم‌ترازی سرعت شارژ را کاهش می‌دهد و گرما تولید می‌کند. این شارژرها همچنین می‌توانند نقش پایه نگه‌دارنده گوشی را نیز ایفا کنند، نه فقط یک شارژر ساده.

ساده‌ترین شکل یک شارژر بی‌سیم، یک پد کوچک است. این مدل خاص از آهن‌ربا استفاده می‌کند، اما نمونه‌هایی هم وجود دارد که از ساکشن‌کاپ بهره می‌برند؛ مناسب برای زمانی که اتصال محکم می‌خواهید اما گوشی‌تان آهن‌ربا ندارد. به یاد داشته باشید که برای بسیاری از مدل‌ها، قاب‌هایی با آهن‌ربای داخلی وجود دارد، بنابراین این مشکل به‌راحتی قابل حل است.

در اینجا یک شارژر پیشرفته‌تر دیده می‌شود: بلکین برای طراحی آن تلاش کرده و این شارژر از نظر کاربردی نیز مناسب است، زیرا می‌تواند اپل واچ و ایرپادز را همزمان شارژ کند.

انکر نیز یک پایه شارژ مشابه دارد. توجه کنید که بسیاری از هدفون‌های TWS دارای قاب‌هایی با پشتیبانی از شارژ Qi هستند، نه فقط ایرپادز. برخی ساعت‌های هوشمند نیز از این قابلیت بهره می‌برند، هرچند بیشتر آن‌ها به پین‌های پوگو متکی هستند.

برخی شارژرهای بی‌سیم 3 در 1 برای سفر نیز عالی هستند. این مدل‌ها برای حمل جمع می‌شوند و سپس باز شده و گوشی را مانند یک ساعت رومیزی نگه می‌دارند. این مدل بلکین نیز می‌تواند اپل واچ و ایرپادز را شارژ کند.

در اینجا یک شارژر هوشمند از Baseus دیده می‌شود. نخست اینکه یک کابل USB-C داخلی دارد، بنابراین خطر فراموش کردن یا گم کردن کابل وجود ندارد. اما یک درگاه USB-C نیز دارد. اگر یک شارژر قدرتمند را به درگاه وصل کنید و کابل USB-C داخلی را به لپ‌تاپ متصل کنید، PicoGo W2 می‌تواند گوشی شما را با توان 15 وات شارژ کند و همزمان تا 65 وات توان به لپ‌تاپ برساند. این یک ترکیب کاربردی برای خانه و یک راه‌حل دو بخشی مناسب برای سفر است (البته شارژر دیواری را فراموش نکنید!).

استانداردهای شارژ اختصاصی سیمی

برای انتخاب شارژر مناسب اگر تصمیم بگیرید که حدود 60 وات برای گوشی‌تان کافی است، همان شارژرهای USB PPS/AVS که پیش‌تر معرفی کردیم، تمام چیزی است که نیاز دارید.

اما اگر گوشی شما از استاندارد شارژ اختصاصی استفاده می‌کند و می‌خواهید کمترین زمان شارژ ممکن را داشته باشید، باید شارژری تهیه کنید که از همان استاندارد اختصاصی پشتیبانی کند. در ادامه مهم‌ترین انواع آن‌ها آمده است.

VOOC (و SuperVOOC) در دستگاه‌های اوپو، ریلمی و وان پلاس استفاده می‌شود. شارژرهای هر یک از این برندها کار را انجام می‌دهند، به شرطی که توان مورد نیاز گوشی را تأمین کنند. بسیاری از آن‌ها بیش از یک درگاه نیز دارند.

در اینجا باید به نکته‌ای اشاره کرد. شارژرهای پرقدرت ممکن است در مناطقی با برق 110 ولت، نسبت به مناطق با برق 220 ولت توان کمتری ارائه دهند. این موضوع تنها برخی شارژرهای بسیار پرقدرت را تحت تأثیر قرار می‌دهد (برای مثال شارژرهای وان پلاس). شاید تصادفی نباشد که تعداد کمی از گوشی‌هایی که از چنین توان‌هایی پشتیبانی می‌کنند، در مناطقی مانند آمریکای شمالی یا ژاپن که برق 110 ولت دارند، عرضه می‌شوند.

اگر کاملاً به یک برند متعهد باشید، می‌توانید از برخی ترفندهای هوشمندانه بهره ببرید. برای مثال، این کابل وان پلاس می‌تواند همزمان ساعت هوشمند شما را نیز شارژ کند (تا نیازی به حمل شارژر اختصاصی ساعت نباشد).

باید اشاره کنیم که vivo استاندارد شارژ اختصاصی خود را دارد که جدا از خانواده اوپو است. این فناوری vivo FlashCharge نام دارد. اینجا حالت 90 واتی آن دیده می‌شود، اما نسخه‌های 44 واتی و 33 واتی نیز موجود هستند.

موتورولا TurboPower بر پایه QuickCharge کوالکام ساخته شده است. این فناوری تنظیم ولتاژ، مدیریت حرارتی و محافظت در برابر جریان بیش از حد را ارائه می‌دهد.

شیائومی فناوری خود را HyperCharge می‌نامد. مانند دیگران، این فناوری سیستم‌هایی برای تنظیم ولتاژ جهت شارژ بهینه دارد و دما را به‌طور مداوم پایش می‌کند تا فرآیند شارژ ایمن باشد.

آنر استاندارد اختصاصی خود را SuperCharge می‌نامد. این شرکت می‌گوید شارژرهایش دارای محافظت در برابر گرمای بیش از حد، اتصال کوتاه و همچنین محافظت در برابر ولتاژ کم و زیاد هستند.

اگر همه این موارد بیش از حد پیچیده به نظر می‌رسد، امیدی وجود دارد: استاندارد UFCS 2.0 (Universal Fast Charging Standard) اکنون با پشتیبانی اوپو، vivo، آنر و هواوی در حال گسترش است. با این حال، این استاندارد تنها حداقل 40 وات را در سناریوهای بین‌برندی تضمین می‌کند، که کمتر از توان بسیاری از گوشی‌ها با PPS است.

در هنگام انتخاب شارژر مناسب همچنین توجه داشته باشید که برخی شارژرهای اختصاصی ممکن است به کابل‌های اختصاصی نیاز داشته باشند؛ به‌ویژه اگر از درگاه USB-A استفاده کنند.

شارژرهای بی‌سیم اختصاصی

در حالی که Qi زبان مشترک شارژ بی‌سیم است، بسیاری از سازندگان از سرعت پایین آن راضی نبودند و راه‌حل‌های اختصاصی خود را توسعه دادند. این فناوری‌ها محافظت‌های نسخه‌های سیمی را حفظ کرده و روش‌های اختصاصی برای افزایش بازده دارند.

برای مثال، اوپو ادعا می‌کند که شارژرهای بی‌سیم معمولی بازده تبدیل 96 درصد دارند، در حالی که شارژرهای AirVOOC این شرکت می‌توانند تا 98 درصد بازده داشته باشند.

شارژرهای بی‌سیم می‌توانند چندین کویل داشته باشند تا موقعیت‌ها و جهت‌های مختلف گوشی را پشتیبانی کنند. برای مثال، این شارژر آنر دو کویل دارد تا بتواند گوشی را هم در حالت عمودی و هم افقی شارژ کند.

این شارژر بی‌سیم FlashCharge از vivo نیز دو کویل دارد تا هر دو جهت را پشتیبانی کند. این مدل یک فن خنک‌کننده دارد که تا 3600 دور در دقیقه می‌چرخد، اما می‌تواند برای حالت فوق‌ساکت 26 دسی‌بل با سرعت کمتر کار کند.

شارژرهای مخصوص بازی (و شاید کار)

کنسول‌های دستی مانند نینتندو سوییچ و استیم دک والو باعث ظهور انواع هاب‌های USB شده‌اند. اما این هاب‌ها عمدتاً روی کنسول‌ها متمرکز هستند.

Asus ROG Gaming Charger Dock به‌طور واضح برای ROG Ally ساخته شده، اما برای گوشی‌ها نیز کاربرد دارد. این دستگاه حداقل چیزی است که برای بازی روی تلویزیون نیاز دارید. 65 وات از درگاه USB-C، خروجی HDMI تا 4K با 60 فریم‌برثانیه و یک درگاه USB-A برای کنترلر سیمی (این درگاه 5 وات و USB 2.0 است، بنابراین فقط برای کنترلر مناسب است).

می‌توانید از آن برای بازی -چه بازی‌های اندروید/iOS و چه استریم- استفاده کنید و همچنین برای کار با گوشی‌های دارای DeX سامسونگ یا Ready For موتورولا. نسخه قدرتمندتر 100 واتی نیز وجود دارد که دو درگاه USB-A دارد (یکی برای کیبورد و یکی برای ماوس یا دو کنترلر سیمی).

گاهی شارژر دستگاه‌ها را موقتاً قطع می‌کند

هنگام انتخاب شارژر مناسب یکی از مشکلاتی که ممکن است با آن مواجه شده باشید این است که شارژرها هنگام اتصال یک دستگاه جدید (یا جدا کردن یک دستگاه) به‌طور موقت دستگاه‌های دیگر را قطع می‌کنند. برای گوشی‌ها، لپ‌تاپ‌ها و دستگاه‌های دارای باتری، این موضوع آزاردهنده است اما مشکل‌ساز نیست.

اما اگر دستگاهی بدون باتری دارید -مانند دوربین یا Raspberry Pi- دستگاه هنگام قطع شدن برق ریستارت می‌شود. دلیل این موضوع این است که وقتی دستگاه جدیدی متصل می‌شود، شارژر باید توان موجود را دوباره بین پورت‌ها تقسیم کند. ساده‌ترین راه این است که همه پورت‌ها را قطع کرده و دوباره مدیریت توان انجام شود.

برخی شارژرها این موضوع را به‌درستی مدیریت می‌کنند، اما تعدادشان کم است. بدتر اینکه بیشتر سازندگان این ویژگی را تبلیغ نمی‌کنند، بنابراین تنها راه مطمئن شدن، پیدا کردن فردی در اینترنت است که همان شارژر را داشته و این موضوع را تست کرده باشد.

شارژر دو درگاهه 35 واتی اپل هنگام اتصال دستگاه جدید، دستگاه‌های دیگر را قطع نمی‌کند. البته با توان مجموع 35 وات، چیز زیادی برای مدیریت وجود ندارد.

اما شارژرهای قدرتمندتری نیز وجود دارند. برای مثال مدل 108 واتی Belkin شهرت خوبی در عدم قطع دستگاه‌ها دارد.

نمایشگرهای خارجی که از USB-C استفاده می‌کنند نیز ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند و موقتاً سیگنال ویدئو را از دست بدهند. برای لپ‌تاپ‌ها -و دیگر دستگاه‌های دارای باتری- USB PD 3.0 ویژگی Fast Role Swap (FRS) را معرفی کرد. FRS به داک اجازه می‌دهد به لپ‌تاپ اطلاع دهد که دیگر نمی‌تواند توان ارائه دهد و به توان لپ‌تاپ نیاز دارد (به همین دلیل این نام انتخاب شده است). هاب USB بلکین، با FRS به‌عنوان یک ویژگی کلیدی معرفی شد.

چندراهی‌های برق با شارژر داخلی

یک مشکل رایج، کمبود پریز برق در یک اتاق است و راه‌حل معمول آن استفاده از چندراهی است. اما راه‌هایی وجود دارد که با یک تیر دو نشان بزنید: چندراهی‌هایی با شارژر داخلی.

توجه کنید که بیشتر این مدل‌ها توان نسبتاً پایینی دارند، اما برخی مدل‌های 60 وات به بالا نیز موجود هستند. در هنگام انتخاب شارژر مناسب باید به این نکته دقت کنید که چندراهی‌های برق مجهز به شارژر داخلی معمولا گزینه‌های امنی برای شارژ دستگاه‌های گران‌قیمت به شمار نمی‌روند. بنابراین به آن‌ها به عنوان گزینه‌های جانشین و موقتی نگاه کنید و به طور مداوم از آن‌ها استفاده نکنید.