تاریخچه توپ‌های جام جهانی؛ از توپ‌های چرمی تا توپ هوشمند تریوندا 2026

توپ های جام جهانی؛ چرا این‌قدر مهم‌اند؟

توپ جام جهانی فقط ابزار مسابقه نیست؛ هر دوره جام جهانی با یک «توپ رسمی» تعریف می‌شود که طراحی، تکنولوژی و حتی هویت بصری مخصوص به خودش را دارد. از توپ‌های چرمی بنددار نخستین دوره‌ها تا توپ هوشمند TRIONDA در جام جهانی ۲۰۲۶، این توپ‌ها آینه‌ای از پیشرفت فناوری، طراحی صنعتی و فرهنگ میزبان‌ها هستند.

لیست توپ های جام جهانی به ترتیب دوره‌ها؛ از ۱۹۳۰ تا ۲۰۲۶

جدول زیر، لیست کامل توپ های جام جهانی به ترتیب دوره از سال ۱۹۳۰ تا جام جهانی ۲۰۲۶ به همراه نام توپ، میزبان، سازنده و مهم‌ترین ویژگی‌ها نشان می‌دهد.

توپ های جام جهانی قبل از آدیداس (1930 تا 1966)

توپ جام جهانی 1930 اروگوئه؛ T‑Model و Tiento

نخستین جام جهانی تاریخ در اروگوئه با توپ‌های چرمی دست‌دوز برگزار شد؛ مشهورترین توپ جام جهانی اول  T‑Model نام داشت که از ۱۱ نوار چرمی T شکل تشکیل می‌شد و پیش‌تر در المپیک‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ نیز استفاده شده بود.

اما ماجرای توپ جام جهانی اول از آنجا جالب شد که در فینال، اختلاف میان کاپیتان‌های اروگوئه و آرژانتین بر سر انتخاب توپ باعث شد نیمه اول با توپ مورد علاقه آرژانتینی‌ها، Tiento و نیمه دوم با توپ T‑Model برگزار شود؛ آرژانتین در نیمه نخست ۲ بر ۱ پیش افتاد، اما اروگوئه با توپ سنگین‌تر خود سه گل زد و با نتیجه ۴ بر ۲ قهرمان شد.

این داستان، توپ جام جهانی ۱۹۳۰ را به یکی از افسانه‌ای‌ترین توپ های جام جهانی تبدیل کرده است؛ نمونه‌ای از دورانی که هنوز خبری از توپ رسمی واحد و استانداردهایی مانند امروز نبود.

توپ جام جهانی 1934 ایتالیا؛ Federale 102

توپ جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا، Federale 102  نام داشت که توسط نهاد دولتی تجهیزات ورزشی ایتالیا (ECAS) تولید شد. این توپ از پنل‌های چرمی دست‌دوز با بند نرم‌تر ساخته شده بود تا ضربات سر کمتر دردناک باشند و گفته می‌شود نخستین تلاشی بود که فیفا برای استانداردسازی توپ جام جهانی انجام داد.

با وجود این، در خود فینال توپ دیگری به نام Zig‑Zag (محصول بریتانیا) استفاده شد و ایتالیا با پیروزی ۲ بر ۱ مقابل چکسلواکی در وقت اضافه قهرمان شد؛ نشانه‌ای از این‌که در آن زمان هنوز استفاده از یک توپ واحد در همه بازی‌ها الزام‌آور نبود.

توپ جام جهانی 1938 فرانسه؛ Allen

توپ جام جهانی 1938 فرانسه، Allen نام داشت که در پاریس تولید می‌شد، طراحی آن نزدیک به توپ جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا یعنی Federale 102 داشت؛ توپ چرمی چندتکه با بند پنبه‌ای که باید به‌صورت دستی دوخته و باد می‌شد تا شکل کروی مناسبی پیدا کند.

در مسابقات آن سال، روی توپ‌ها نام تجاری چاپ نشده بود، اما پیش از فینال نسخه‌ای با نام شرکت Allen در مرکز زمین قرار گرفت تا به‌نوعی تبلیغی برای سازنده باشد؛ حرکتی که یکی از اولین نمونه‌های برندسازی در تاریخ توپ های جام جهانی محسوب می‌شود.

توپ جام جهانی 1950 برزیل؛ Superball Duplo T

جام جهانی ۱۹۵۰ در برزیل نقطه عطف مهمی در تاریخ توپ جام جهانی بود. توپ جام جهانی 1950 برزیل که Superball Duplo T داشت در واقع نخستین توپ جام جهانی بدون بند بیرونی به‌شمار می‌رفت و باد آن از طریق سوپاپ داخلی تأمین می‌شد که سطح توپ را یکدست‌تر و کروی‌تر می‌کرد.

این تغییر، کنترل توپ را بهبود داد و خطر زخم‌شدن سر بازیکنان در برخورد با بندهای سخت قدیمی را کاهش داد.

جالب اینکه با وجود ثبت عبارت «Industria Brasileira» (صنعت برزیل) روی توپ،  Superball Duplo T  در اصل توسط شرکت آرژانتینی Tossolini, Valbonesi, Polo & Cia ثبت اختراع شده بود؛ شرکتی که در ابتدا این توپ را با نام Superval Doble T معرفی کرده بود.

در این توپ هوا از طریق یک سوپاپ که مستقیماً در یکی از ۱۲ نوار چرمی یکسان و دست‌دوز تعبیه شده بود به داخل آن تزریق می‌شد؛ طراحی‌ای که سطحی یکنواخت‌تر، گردتر و کاملاً بسته ایجاد می‌کرد.

همچنین لبه‌های گرد پنل‌های سبک‌تر باعث افزایش دوام و پایداری توپ می‌شد، زیرا دوخت‌ها در برابر آسیب‌های احتمالی محافظت بیشتری دریافت می‌کردند.

توپ Duplo T  عملاً پایان دوره توپ‌های بنددار و آغاز دوران توپ های جام جهانی مدرن‌تر بود؛ دورانی که در آن شکل، فشار و کیفیت توپ اهمیت بیشتری یافت.

توپ جام جهانی 1954 سوئیس؛ Swiss World Champion

در جام جهانی سوئیس، توپ Swiss World Champion با چرم روغن‌کاری‌شده و رنگ روشن طراحی شده بود تا در زمین‌های بارانی و گل‌آلود بهتر دیده شود.

توپ جام جهانی 1954 سوئیس یک توپ ۱۸ پنلی و یکی از اولین تلاش‌ها برای بهینه‌سازی هم‌زمان دید و عملکرد توپ در شرایط سخت جوی بود.

نکته جالب اینکه در فینال معروف برن که آلمان غربی ۳ بر ۲ مجارستان قدرتمند را شکست داد، توپ به‌تدریج و در جریان مسابقه، آب را به خود جذب کرد و سنگین‌تر شد؛ مشکلی که نشان می‌داد توپ های جام جهانی هنوز تا رسیدن به استانداردهای امروز فاصله دارند.

توپ جام جهانی 1958 سوئد؛ Top Star

برای جام جهانی سوئد ۱۹۵۸، فیفا مسابقه‌ای میان ۱۰۲ توپ بدون برند برگزار کرد و در نهایت توپ شماره ۵۵ با نام Top Star به‌عنوان توپ رسمی جام جهانی 1958 سوئد انتخاب شد.

نسخه سفیدرنگ Top Star در اغلب مسابقات استفاده شد و برزیل، با درخشش پله که در آن زمان یک نوجوان 17 ساله بود، نخستین قهرمانی خود در ادوار جام جهانی را با همین توپ به دست آورد.

توپ Top Star از نظر شکل، یکی از کروی‌ترین توپ های جام جهانی پیش از آدیداس است و نام آن به عنوان توپ جام جهانی قدیمی بیشتر مطرح می‌شود.

توپ جام جهانی 1962 شیلی؛ Crack

در جام جهانی شیلی ۱۹۶۲ توپ رسمی Crack نام داشت؛ توپی با پنل‌های گردتر که ظاهر کروی‌تری نسبت به نسل‌های قبلی داشت و برای نخستین‌بار از سوپاپ لاتکس استفاده می‌کرد تا مدت بیشتری شکل خود را حفظ کند.

با وجود این، مشکل جذب آب و تغییر وزن در توپ جام جهانی 1962  باعث شد برخی تیم‌ها در بخشی از مسابقات از توپ‌های اروپایی جایگزین استفاده کنند؛ اتفاقی که در گزارش‌های رسمی داوران هم ثبت شده است.

توپ جام جهانی 1966 انگلیس؛ Challenge 4‑Star

جام جهانی ۱۹۶۶ در انگلیس آخرین دوره پیش از ورود آدیداس بود. پس از آزمایش بیش از ۱۰۰ توپ مختلف، محصول شرکت بریتانیایی Slazenger با نام Challenge 4‑Star به‌عنوان توپ رسمی جام جهانی 1966 انگلیس انتخاب شد.

توپ جام جهانی 1966 انگلیس یک توپ ۱۸ پنلی بود که در دو رنگ نارنجی و زرد عرضه شد و نسخه نارنجی به‌خاطر استفاده در فینال تاریخی انگلیس و آلمان غربی شهرت زیادی پیدا کرد.

برد ۴ بر ۲ انگلیس با هت‌تریک جف هرست، تصویر توپ نارنجی Challenge را به یکی از نمادهای کلاسیک توپ های جام جهانی تبدیل کرد؛ توپی که برای بسیاری از دوست‌داران فوتبال، یادآور دوران توپ‌های چرمی چهل تکه است.

توپ های جام جهانی آدیداس؛ از Telstar ۱۹۷۰ تا Tricolore ۱۹۹۸

توپ جام جهانی 1970 مکزیک؛ Telstar

جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک آغاز همکاری تاریخی فیفا و آدیداس بود تا از آن زمان تاکنون همه توپ های جام جهانی توسط این شرکت طراحی و تولید شود و پاسخ به این سوال که توپ های جام جهانی در کجا ساخته می شود؟ ساده باشد؛ آدیداس.

شرکت آدیداس که توسط آدی داسلر، مدیر سابق تجهیزات تیم ملی آلمان غربی، تأسیس شده بود، نخستین توپ جام جهانی خود را با نام افسانه‌ای تل‌استار (Telstar) معرفی کرد.

نام «تل‌استار» از ماهواره مخابراتی معروفی الهام گرفته شده بود که امکان نخستین پخش‌های زنده بین‌المللی تلویزیونی را فراهم کرده بود؛ از جمله مسابقات جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک که با قهرمانی به‌یادماندنی برزیل به پایان رسید.

همچنین ظاهر توپ، با پنل‌های تیره روی زمینه‌ای سفید، یادآور صفحات خورشیدی تیره‌رنگ آن ماهواره بود. توپ جام جهانی 1970 مکزیک با نام Telstar با ۳۲ پنل شامل ۱۲ پنج‌ضلعی مشکی و ۲۰ شش‌ضلعی سفید، برای دیده‌شدن بهتر در تلویزیون سیاه‌وسفید طراحی شده بود و به‌سرعت به نماد جهانی توپ فوتبال تبدیل شد.

این توپ علاوه بر نسخه کلاسیک مشکی و سفید، در رنگ‌های نارنجی و سفید نیز تولید شد. با این حال، توپ‌هایی که در مسابقات جام جهانی ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفتند، فاقد نام «Telstar» و لوگوی آدیداس بودند و هیچ نشانی از برند سازنده روی آن‌ها دیده نمی‌شد.

توپ Telstar یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در تاریخچه توپ های جام جهانی است و ظاهر کلاسیک توپ فوتبال را در ذهن میلیون‌ها نفر تثبیت کرد.

توپ جام جهانی 1974 آلمان غربی؛ Telstar Durlast

در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان غربی، آدیداس نسخه به‌روزشده‌ای از Telstar را با نام Telstar Durlast  به عنوان توپ جام جهانی 1974  معرفی کرد.

این توپ با روکش پلی‌اورتان Durlast مقاومت بیشتری در برابر آب و سایش داشت و برای نخستین بار، نام توپ، نام تولیدکننده و عبارت توپ رسمی جام جهانی ۱۹۷۴ روی آن چاپ شد.

این دوره، آغاز جدی برندسازی آدیداس در توپ های جام جهانی بود و Telstar Durlast جایگاه توپ سیاه و سفید کلاسیک را بیش از پیش تثبیت کرد.

توپ جام جهانی 1978 آرژانتین؛ Tango Durlast

توپ Tango Durlast در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین با طراحی سه‌گانه منحنی معروف خود، یکی از ماندگارترین زبان‌های طراحی در تاریخ توپ فوتبال را معرفی کرد. این طراحی طوری بود که با تکرار نقش‌ها، هنگام چرخش توپ، حلقه‌های روشن به‌هم‌پیوسته‌ای دیده می‌شد و همین جلوه بصری، Tango را به یکی از محبوب‌ترین توپ های جام جهانی تبدیل کرد.

طرح Tango در سال‌های بعد نیز برای تورنمنت‌های مختلف تکرار و بازآفرینی شد و بسیاری از هواداران، توپ جام جهانی 1978 را با عنوان توپ چهل‌تکه کلاسیک می‌شناسند.

توپ جام جهانی 1982 اسپانیا؛ Tango España

توپ Tango España  ادامه‌دهنده راه Tango Durlast بود؛ اما این‌بار با استفاده از پوشش پلی‌یورتان چندلایه که مقاومت توپ را در برابر آب و سایش افزایش می‌داد.

توپ جام جهانی 1982 چنان اثرگذاری داشت که سه دهه بعد، آدیداس با معرفی توپ Tango 12 برای مسابقات یورو ۲۰۱۲ دوباره به همان زبان طراحی بازگشت؛ نشانه‌ای از جایگاه ویژه خانواده Tango در تاریخ توپ های جام جهانی.

توپ جام جهانی 1986 مکزیک؛ Azteca

توپ Azteca برای جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک، نخستین توپ جام جهانی بود که کاملاً از مواد مصنوعی ساخته شد.

طراحی ظاهری توپ Azteca از معماری، نقوش و هنر تمدن آزتک الهام می‌گرفت و استفاده از پلی‌یورتان چندلایه باعث می‌شد توپ در زمین‌های مرطوب و بارانی عملکرد بهتری داشته باشد.

توپ جام جهانی 1986 نقطه‌ای است که در آن توپ های جام جهانی کاملاً از عصر چرم طبیعی وارد عصر مواد سنتتیک مهندسی‌شده می‌شوند.

توپ جام جهانی 1990 ایتالیا؛ Etrusco Unico

نام Etrusco Unico از تمدن اتروسک باستان گرفته شده بود و روی هر یک از نقش‌های سه‌گانه توپ، تصویر سه سر شیر دیده می‌شد؛ عنصری برگرفته از هنر اتروسکی.

ساختار داخلی توپ جام جهانی 1990 ایتالیا با لایه میانی سبک‌تر طراحی شده بود تا سرعت و پاسخ‌گویی آن در شوت‌ها و پاس‌های بلند افزایش یابد.

توپ جام جهانی 1994 آمریکا؛ Questra

توپ Questra  توپ رسمی جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا بود و طراحی آن از برنامه‌های فضایی ایالات متحده الهام می‌گرفت؛ نقوش سیارات، ستاره‌ها و موشک‌ها روی بدنه توپ دیده می‌شد.

توپ جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا در دهه ۹۰ یکی از محبوب‌ترین محصولات آدیداس بود و به‌خاطر نرمی و کنترل بالا، با وجود تحسین بسیاری از مهاجمان، گله و شکایت برخی دروازه‌بان‌ها را هم برانگیخت.

توپ جام جهانی 1998 فرانسه؛ Tricolore

توپ Tricolore به عنوان توپ جام جهانی 1998 فرانسه نخستین توپ چندرنگ جام جهانی بود که با ترکیب رنگ‌های آبی، سفید و قرمز، به پرچم فرانسه ادای احترام می‌کرد.

استفاده از لایه‌ای از فوم پیشرفته در ساختار توپ، موجب افزایش سرعت و بازگشت انرژی در ضربات می‌شد و حس «توپ زنده‌تر» را به بازیکنان منتقل می‌کرد.

توپ Tricolore  به عنوان توپ رسمی جام جهانی ۱۹۹۸، برای بسیاری از هواداران در شمار زیباترین توپ های جام جهانی قرار گرفته است.

از Fevernova تا Brazuca؛ انقلاب طراحی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴

توپ جام جهانی 2002 ژاپن و کره جنوبی؛ Fevernova

آدیداس در جام جهانی ۲۰۰۲ با کنار گذاشتن طرح‌های کلاسیک Tango و Tricolore، زبان طراحی کاملاً جدیدی را در توپ Fevernova به عنوان توپ رسمی جام جهانی 2002 معرفی کرد.

طرح مثلثی و گرافیک پررنگ توپ جام جهانی 2002، به‌همراه لایه فومی سبک‌تر، باعث می‌شد توپ سریع‌تر و پرانرژی‌تر حرکت کند.

با این حال، بسیاری از دروازه‌بان‌ها رفتار توپ را «غیرقابل‌پیش‌بینی» توصیف کردند؛ به همین دلیل توپ Fevernova در لیست بهترین و بدترین توپ های جام جهانی همیشه جایگاه بحث‌برانگیزی دارد.

در عین حال قضاوت‌های عجیب داوران در جریان مسابقات کشورهای میزبان این دوره از جام جهانی که به صعود آنها به مراحل نهایی منجر شد، همواره این دوره را به عنوان یکی از بحث‌برانگیزترین دوره‌های جام جهانی مطرح کرده است.

توپ جام جهانی 2006 آلمان؛ Teamgeist

توپ Teamgeist به معنی «روح تیمی» به عنوان توپ رسمی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان معرفی شد و یکی از انقلابی‌ترین طراحی‌ها در تاریخ توپ جام جهانی را ارائه کرد.

ساختار ۱۴ پنلی با پنل‌های بزرگ و درزهای حرارتی، توپ جام جهانی 2006 آلمان را به شکل تقریباً کروی کامل نزدیک می‌کرد و مسیر حرکت آن را پایدارتر می‌ساخت.

در این دوره برای نخستین‌بار توپ فینال، نسخه‌ای ویژه با نام Teamgeist Berlin بود که با جزئیات طلایی طراحی شده و به عنوان توپ فینال جام جهانی آلمان  معرفی شده بود.

توپ جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی؛ Jabulani

اگر به دنبال پاسخ به این سوال هستید که توپ جام جهانی ۲۰۱۰ چه نام داشت؟ پاسخ این است که توپ جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی Jabulani نام داشت که در زبان زولو به معنای «جشن گرفتن» است.

این توپ که یکی از بحث‌برانگیزترین توپ های جام جهانی است، با ۱۱ رنگ مختلف طراحی شده بود که به ۱۱ بازیکن، ۱۱ زبان رسمی آفریقای جنوبی و ۱۱ منطقه میزبان اشاره داشت.

ساختار هشت‌پنلی و سطح بافت‌دار Jabulani از نظر تئوری برای آیرودینامیک بهتر طراحی شده بود، اما بسیاری از دروازه‌بان‌ها مسیر توپ را در شوت‌های راه دور غیرقابل‌پیش‌بینی می‌دانستند.

نسخه طلایی فینال توپ جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی نیز با نام Jo’bulani برای مسابقه فینال در ژوهانسبورگ در نظر گرفته شده  و معرفی و استفاده شد.

توپ جام جهانی 2014 برزیل؛ Brazuca

نام توپ جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل Brazuca بود که پس از یکی از گسترده‌ترین فرآیندهای تست در تاریخ توپ های جام جهانی معرفی شد.

در توسعه و آزمایش توپ جام جهانی 2014 برزیل، فیفا از  بیش از ۶۰۰ فوتبالیست حرفه‌ای از ۳۰ تیم برای مشارکت استفاده کرد و نام Brazuca  که اصطلاحی عامیانه برای ابراز غرور ملی است با رأی مستقیم هواداران برزیلی انتخاب شد.

ساختار شش‌پنلی و درزهای حرارتی در توپ جام جهانی 2014 برزیل، ترکیبی از پایداری در پرواز و کنترل بالا را فراهم می‌کرد. برای بسیاری از هواداران،Brazuca  در کنار Telstar و Tango در فهرست زیباترین و بهترین توپ های جام جهانی قرار دارد. آدیداس همچنین یک نسخه ویژه از این توپ با نام Brazuca Final Rio برای دیدار فینال جام جهانی 2014 برزیل در نظر گرفته بود

Telstar 18 و Al Rihla؛ ورود جدی توپ‌های متصل!

توپ جام جهانی 2018 روسیه؛ Telstar 18

توپ Telstar 18 در جام جهانی روسیه ادای احترامی مدرن به توپ افسانه‌ای Telstar 1970 بود. در توپ جام جهانی 2018 طرح سیاه‌وسفید کلاسیک با گرافیک پیکسلی دیجیتال ترکیب شده بود تا حس «فوتبال در عصر دیجیتال» را منتقل کند.

توپ Telstar 18 برای اولین بار به تراشه NFC مجهز شد تا هواداران با نزدیک‌کردن تلفن همراه به توپ، بتوانند اطلاعات و محتوای اختصاصی دریافت کنند. توپ جام جهانی 2018 روسیه گامی کوچک اما نمادین به‌سوی توپ های جام جهانی متصل به جهان دیجیتال به حساب می‌آمد.

توپ Telstar 18 در تمام مسابقات مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه مورد استفاده قرار گرفت، اما با آغاز مراحل حذفی، جای خود را به نسخه‌ای ویژه با رنگ قرمز به نام Telstar Mechta داد. واژه Mechta در زبان روسی به معنای «رویا» یا «آرزو» است و این نام برای توپ اختصاصی مراحل حذفی آن رقابت‌ها انتخاب شده بود.

توپ جام جهانی 2022 قطر؛ Al Rihla و Al Hilm

اگر به دنبال پاسخ به این سوال هستید که توپ رسمی جام جهانی ۲۰۲۲ چه نام داشت؟ پاسخ این است که توپ رسمی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، Al Rihla نام داشت که در زبان عربی به معنی سفر است.

توپ Al Rihla سریع‌ترین توپ تاریخ جام جهانی از نظر سرعت حرکت در هوا معرفی شد. این توپ برای اولین بار از فناوری Connected Ball آدیداس استفاده می‌کرد؛ سنسوری درون توپ با نرخ نمونه‌برداری بالا حرکت توپ را ثبت می‌کرد و این داده‌ها در کنار سیستم دوربین‌های استادیوم، به سیستم آفساید نیمه‌اتوماتیک کمک می‌کردند تا لحظه تماس با توپ و موقعیت بازیکنان را دقیق‌تر تشخیص دهد.

برای مراحل نیمه‌نهایی و فینال، نسخه ویژه‌ای از توپ جام جهانی 2022 با نام Al Hilm (به معنای رؤیا) به عنوان توپ فینال جام جهانی قطر معرفی شد که با رنگ طلایی و الهام از جام قهرمانی، پرچم قطر و بیابان‌های اطراف دوحه طراحی شده بود.

وزن توپ جام جهانی ۲۰۲۲ مطابق استاندارد فیفا در بازه ۴۱۰ تا ۴۵۰ گرم بود و مانند سایر توپ‌های رسمی جام جهانی، برای حفظ تعادل و پایداری پرواز در همین محدوده طراحی شده است.

توپ جام جهانی 2026 آمریکا، کانادا و مکزیک؛ TRIONDA

در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، آدیداس سال گذشته از توپ  TRIONDA به‌عنوان توپ رسمی جام جهانی 2026 و در واقع جدیدترین توپ جام جهانی و اوج توپ‌های هوشمند  که قرار است در سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک مورد استفاده قرار بگیرد، رونمایی کرد.

نام TRIONDA از ترکیب «Tri» (سه) و «Onda» (موج) در زبان اسپانیایی ساخته شده و به «سه موج» اشاره دارد؛ سه موجی که نماینده سه کشور میزبان این تورنمنت هستند.

توپ جام جهانی 2026 تریوندا با ساختار کاملاً جدید چهار پنلی و در واقع کمترین تعداد پنل در تاریخ توپ های جام جهانی طراحی شده است.

پنل‌های خمیده با شیارهای عمیق و سطح بافت‌دار، پایداری پرواز توپ را در سرعت‌های بالا افزایش می‌دهند و کنترل بهتری در شرایط آب‌وهوایی متنوع آمریکای شمالی فراهم می‌کنند.

روی بدنه توپ جام جهانی 2026 تریوندا، نماد برگ افرا برای کانادا، عقاب برای مکزیک و ستاره برای آمریکا دیده می‌شود و تزئینات طلایی آن اشاره‌ای مستقیم به جام قهرمانی جهان دارد.

وزن توپ جام جهانی ۲۰۲۶ نیز مطابق استانداردهای رسمی فیفا بین ۴۱۰ تا ۴۵۰ گرم قرار دارد و با وجود تغییر تعداد پنل‌ها و طراحی جدید، از نظر وزن با نسل‌های قبلی توپ‌های جام جهانی هم‌رده است.

از نظر فناوری، TRIONDA ادامه‌دهنده مسیر توپ‌های Connected Ball است و از سنسور داخلی نسل جدید استفاده می‌کند که با نرخ بسیار بالا حرکت توپ را رصد می‌کند.

بنابر اعلام آدیداس، داده‌های این سنسور با سیستم دوربین‌های ردیاب بازیکنان و هوش مصنوعی ترکیب می‌شود تا تصمیمات VAR و سیستم آفساید نیمه‌اتوماتیک در جام جهانی ۲۰۲۶ دقیق‌تر و سریع‌تر شود.

توپ TRIONDA تازه‌ترین فصل از داستانی است که نزدیک به یک قرن پیش با توپ‌های چرمی T‑Model و Federale 102 آغاز شد و با توپ جام جهانی 2030 و توپ جام جهانی 2034 عربستان ادامه خواهد داشت؛ داستان تکامل توپ هایی که هر کدام بخشی از تاریخ فوتبال جهان را رقم زده‌اند و حالا در عصر توپ‌های هوشمند وارد مرحله‌ای کاملاً جدید شده‌اند.

سوالات متداول درباره توپ های جام جهانی

توپ جام جهانی چند کیلو است و وزن استاندارد آن چقدر است؟

طبق قوانین فیفا، وزن توپ استاندارد مسابقه در آغاز بازی باید بین ۴۱۰ تا ۴۵۰ گرم باشد و محیط آن نیز بین ۶۸ تا ۷۰ سانتی‌متر تعریف شده است. تقریباً همه توپ های جام جهانی از دهه ۷۰ میلادی به بعد، از جمله توپ جام جهانی ۲۰۱۴، توپ جام جهانی ۲۰۱۸، توپ جام جهانی ۲۰۲۲ و توپ جام جهانی ۲۰۲۶، در همین بازه وزنی و ابعادی تولید شده‌اند.

توپ های جام جهانی در کجا ساخته می‌شود و ساخت کدام کشور است؟

در دوره‌های اولیه، توپ‌های جام جهانی معمولاً توسط شرکت‌های محلی در کشورهای اروپایی میزبان تولید می‌شدند؛ اما از زمان همکاری فیفا و آدیداس، بیشتر تولید توپ های جام جهانی به سبد کارخانه‌های قراردادی آدیداس منتقل شده است. برای مثال، توپ جام جهانی ۲۰۱۴ در تولید اولیه در پاکستان و چین ساخته می‌شد، توپ‌های رسمی لیگ‌ها و تورنمنت‌های مختلف آدیداس هم عمدتاً در کارخانه‌های تخصصی پاکستان و شرق آسیا تولید شده‌اند و همین روند در مورد توپ جام جهانی ۲۰۲۲ و توپ جام جهانی ۲۰۲۶ نیز ادامه دارد.

زیباترین توپ جام جهانی کدام است؟

انتخاب «زیباترین» توپ جام جهانی کاملاً سلیقه‌ای است، اما بسیاری از هواداران و کارشناسان، Tricolore 1998، Tango 1978 و Brazuca 2014 را جزو زیباترین توپ‌های تاریخ جام جهانی می‌دانند، چون هم طراحی نمادین دارند و هم در ذهن طرفداران ماندگار شده‌اند.

قیمت توپ جام جهانی ۲۰۲۶ چقدر است؟

توپ جام جهانی ۲۰۲۶ در نسخه پرو که همان Official Match Ball مورد استفاده در مسابقات است، در فروشگاه رسمی آدیداس و فیفا استور با قیمت جهانی حدود ۱۷۰ دلار آمریکا عرضه شده است. در کنار نسخه پرو نسخه‌های ارزان‌تر توپ تریوندا نیز وجود دارد؛ نسخه Competition حدود ۶۵ دلار، نسخه لیگ حدود ۴۵ دلار، نسخه تمرین (Training) حدود ۳۲ دلار و نسخه مینی حدود ۱۵ دلار قیمت دارند که برای استفاده روزمره و تمرینی مناسب‌ترند.