چرا اپل و سامسونگ دیگر باید به فکر یک گوشی با باتری واقعا بزرگتر باشند!؟

در سال 2025 میلادی، شما قادر هستید تقریباً هر نوع پیکربندی گوشی را خریداری کنید. ویژگی‌های مانند صفحه‌نمایش‌های تاشو، دوربین‌های مجهز به هوش مصنوعی، تراشه‌های سفارشی و پنل‌هایی با نرخ نوسازی متغیر، امروزه امری معمول به شمار می‌روند. اما به طرز عجیبی، دو غول بزرگ صنعت گوشی‌های هوشمند هنوز در زمینه ارتقای باتری عقب مانده‌اند.

چند دلیل برای فکر کردن به یک گوشی با باتری بزرگتر

گوشی‌های پرچمدار این دو شرکت با باتری‌هایی عرضه می‌شوند که حتی به آنچه در بسیاری از گزینه‌های اندرویدی یافت می‌شود، نزدیک هم نیستند. آن‌ها به بهینه‌سازی نرم‌افزاری یا بهره‌وری اشاره می‌کنند، اما در نهایت، یک باتری بزرگ‌تر، یک باتری بزرگ‌تر است. با پیشرفت‌های کنونی در طراحی اجزای فشرده، واقعاً هیچ توجیهی برای این کمبود وجود ندارد. در ادامه به این دلیل می‌پردازیم که چرا اپل و سامسونگ باید باتری‌های بزرگ را جدی بگیرند.

اعداد دروغ نمی‌گویند

اعداد گویای واقعیت هستند. گوشی آیفون 15 پرو مکس اپل دارای یک باتری 4441 میلی‌آمپرساعتی است، در حالی‌که گوشی گلکسی S25 اولترا یک باتری کمی بزرگ‌تر با ظرفیت 5000 میلی‌آمپرساعت ارائه می‌دهد.

این اعداد در طول سه سال گذشته تغییر چندانی نکرده‌اند، این در حالی است که انرژی موردنیاز گوشی‌های هوشمند با ویژگی‌هایی نظیر ضبط ویدیوی 4K، پردازش هوش مصنوعی درون دستگاه و نمایشگرهای 120 هرتزی افزایش یافته است.

این موضوع در پایداری باتری در استفاده‌ی واقعی نیز مشهود است. بر اساس رتبه‌بندی باتری وب‌سایت DXOMARK، گوشی آیفون 15 پرو مکس در جایگاه 44 و گوشی گلکسی S24 اولترا در جایگاه 63 رتبه‌بندی جهانی باتری قرار دارند.

ده جایگاه برتر این لیست عمدتا در اختیار محصولاتی از برندهای چینی نظیر آنر مجیک 7 لایت، موتورولا اج 60 پرو و اوپو فایند ایکس 7 اولترا قرار دارد.

چه عاملی سبب عقب افتادن اپل و سامسونگ بوده است؟

احتمالاً این مسئله به طراحی آن‌ها مربوط می‌شود. هر دوی این شرکت‌ها برای ظاهر باریک و لوکس اهمیت قائل هستند. به ویژه اپل، طراحی دقیق و خطوط بدنه یکدست را به عنوان رکن اصلی هویت تجاری خود می‌داند. این طرز فکر، فضای اندکی برای مدیریت حرارت یا سلول‌های بزرگ‌تر باتری باقی می‌گذارد.

حتی هنگامی که وزن آیفون‌ها با استفاده از تیتانیوم و ماژول‌های بزرگ‌تر دوربین افزایش یافت، فضای اضافی به قطعات اپتیکال اختصاص داده شد، نه به باتری. سامسونگ نیز، در حالی که کمی انعطاف‌پذیرتر عمل می‌کند، همچنان ظرفیت باتری پرچمداران خود را در محدوده 5000 میلی‌آمپرساعت نگه می‌دارد؛ محدودیتی که بسیاری از گوشی‌های اندرویدی در سال 2020 به آن دست یافته بودند.

همچنین، هر دو شرکت اپل و سامسونگ یک دیدگاه محتاطانه نسبت به مواد نوظهور دارند. نه اپل و نه سامسونگ، باتری‌های سیلیکون-کربن را نپذیرفته‌اند. این باتری‌ها که در آند خود گرافیت را با سیلیکون جایگزین می‌کنند، مزایای زیر را ارائه می‌دهند:

• تا 20 درصد تراکم انرژی بیشتر

• عملکرد حرارتی بهتر

• شارژ سریع‌تر بدون افزایش استهلاک

• تعداد دوره‌های شارژ بیشتر قبل از کاهش ظرفیت

شرکت‌های چینی در حال حاضر از این نوع باتری‌ها استفاده می‌کنند. برای نمونه، گوشی نوبیا رد مجیک 10 پرو با حفظ ضخامت نسل قبلی خود، دارای ظرفیت باتری 7050 میلی‌آمپرساعت است. با این حال، اپل و سامسونگ همچنان از همان ساختار شیمیایی استفاده می‌کنند که بیش از یک دهه قبل معرفی شده بود.

باتری‌های بزرگ دیگر بار اضافی نیستند

باتری‌های بزرگ دیگر آنقدرها هم دست‌وپاگیر نیستند که قبلاً بودند. کاربران امروزه به داشتن گوشی‌های موبایل با ضخامت و وزن بیشتر عادت کرده‌اند. برای نمونه، پرچم‌داران جدید را در نظر بگیرید؛ آیفون 16 پرو مکس دارای ضخامت 8.3 میلی‌متر و وزن 227 گرم و گلکسی S25 اولترا نیز به ترتیب دارای ضخامت 8.6 میلی‌متر و وزن 232 گرم است.

بنابراین، چند میلی‌متر ضخامت اضافه در سال 2025 دیگر مسئله چندان مهمی به نظر نمی‌رسد. با این حال، به لطف استفاده از باتری‌های سیلیکون-کربن، دیگر نیازی نیست که شرکت‌های سازنده لزوماً گوشی‌های خود را حجیم‌تر کنند.

این نوع باتری‌ها این امکان را برای تولیدکنندگان فراهم می‌آورند که ضمن حفظ طراحی باریک دستگاه، ظرفیت باتری را افزایش دهند. در نتیجه، انتظار می‌رود که گوشی‌های جمع‌وجور در سال 2025 دوباره محبوبیت پیدا کنند و دلیل این امر نیز کاملاً واضح است.

بهره‌وری به نقطه اشباع رسیده است

شرکت‌های اپل و سامسونگ به شدت بر بهره‌وری تکیه کرده‌اند. تراشه A17 پرو اپل بر پایه فناوری 3 نانومتری شرکت TSMC ساخته شده است. سامسونگ نیز در گوشی‌های گلکسی خود از پردازنده اسنپدراگون 8 نسل 3 استفاده می‌کند که احتمالاً کارآمدترین تراشه پرچمداری است که تاکنون توسط کوالکام تولید شده است.

هر دوی این شرکت‌ها همچنین از فناوری‌هایی نظیر LTPO، مدیریت حافظه رم و محدود کردن فعالیت برنامه‌ها در پس‌زمینه بهره می‌برند. با این حال، ما در حال رسیدن به یک سطح ثابت هستیم. کوچک‌تر کردن گره‌های پردازنده دیگر آن بازده 30 درصدی در زمینه بهره‌وری را که قبلاً شاهد بودیم، به همراه ندارد.

با ظهور هوش مصنوعی در داخل دستگاه‌ها، مانند قابلیت گلکسی هوش مصنوعی سامسونگ و شایعات مربوط به سیری 2.0 اپل که قرار است پردازش‌های پس‌زمینه را افزایش دهد، ممکن است صرفه‌جویی‌های حاصل در مصرف انرژی با نیازهای جدید خنثی شوند.

به عبارت دیگر، بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری و پیشرفت‌های سیلیکونی دیگر به تنهایی کافی نیستند. به نظر می‌رسد که استفاده از باتری‌های بزرگ‌تر، گام بعدی و آشکار در این راستا باشد.

شارژ سریع جایگزین نیست

نمی‌شود درباره‌ی باتری‌ها سخن گفت و اشاره‌ای به شارژ سریع نکرد. این دو مقوله کاملاً به یکدیگر وابسته‌اند. جالب اینجاست که نه اپل و نه سامسونگ در این زمینه پیشتاز نیستند و سرعت شارژ محصولاتشان همچنان مایه‌ی سرخوردگی است.

با این حال، حقیقت این است که شارژ سریع مشکل باتری را به طور اساسی حل نمی‌کند، بلکه صرفاً از شدت آن می‌کاهد. متاسفانه در این زمینه، هم اپل و هم سامسونگ حتی از رقبای میان‌رده‌ی خود نیز عقب‌تر هستند.

در مقابل، باتری‌های سیلیکون-کربن از سرعت شارژ بالاتری پشتیبانی می‌کنند و استهلاک بسیار کمتری دارند. این امر مستقیماً به نگرانی‌هایی پاسخ می‌دهد که ظاهراً مانع افزایش توان شارژ توسط اپل شده است. با این وجود، به نظر نمی‌رسد هیچ‌یک از این دو شرکت تمایلی به پذیرش این ترکیبات شیمیایی نوین نشان دهند.

چرا یک گوشی با باتری بزرگتر بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد؟

اهمیت این موضوع در سال 2025 بیش از هر زمان دیگری است، زیرا گوشی‌های موبایل بیش از همیشه کار انجام می‌دهند. دریافت مداوم اعلان‌ها در طول شبانه‌روز، ضبط و ویرایش ویدیوهای 4K، برقراری تماس‌های تصویری و ردیابی پیوسته‌ی موقعیت مکانی برای گجت‌های پوشیدنی و شبکه‌های Find My، همگی گواه این مدعا هستند.

اپل و سامسونگ از کاربران خود انتظار دارند که در طول روز به این دستگاه‌ها تکیه کنند، اما زیرساخت‌های تأمین انرژی همگام با این نیاز پیشرفت نکرده است. کاربران پرمصرف یا به خرید کیس باتری روی می‌آورند یا پاوربانک‌های 10000 میلی‌آمپرساعتی حمل می‌کنند، یا اینکه به تولیدکنندگان چینی روی می‌آورند که واقعاً عمر باتری را در اولویت قرار می‌دهند.

یک تغییر منطقی اما دیرهنگام

بزرگتر کردن باتری‌ها به معنای قربانی کردن کیفیت یا تجربه کاربری نیست. بلکه این اقدام در جهت هماهنگی با الگوهای استفاده امروزی، استقبال از فناوری‌های موجود و برآورده کردن خواسته‌های کاربران است.

شرکت‌های اپل و سامسونگ این امکان را دارند که با گام‌های کوچک به سمت یک گوشی با باتری واقعا بزرگتر بزوند. برای مثال، می‌توانند باتری‌های 5500 میلی‌آمپرساعتی را در مدل‌های اولترا خود جای دهند یا فناوری سیلیکون-کربن را در یک گوشی تاشو که عمر باتری در آن معمولاً محدودتر است، به صورت آزمایشی به کار بگیرند. در هر حال حتی یک بهبود متوسط نیز این پیام را به مخاطبان منتقل خواهد کرد که این شرکت‌ها در این زمینه نیز در حال پیشرفت هستند.