نگاهی به رنگ‌بندی ساختاری در گوشی‌های هوشمند مدرن

از آن‌جا که طراحی جدید گوشی‌های هوشمند شامل حذف هر چه بیشتر حاشیه‌های اطراف صفحه‌نمایش شده تقریباً طراحی جلوی همه گوشی‌ها مشابه هم خواهد بود. به همین دلیل توجه طراحان بیشتر به سمت پشت گوشی جلب شده است. همچنین برای سازگاری گوشی‌ها با شارژ بی‌سیم و همچنین زیبایی بیشتر معمولاً جنس قاب پشتی گوشی‌ها از شیشه مقاوم در نظر گرفته می‌شود.

به این ترتیب شاید تنها گزینه برای متمایز کردن طراحی گوشی‌ها استفاده از رنگ‌بندی‌ها متفاوت مانند رنگ‌های طیفی و Gradient برای جذابیت بیشتر گوشی‌هاست. اولین بار در گوشی HUAWEI P20 Pro شاهد رنگ جدیدی به نام Twilight بودیم که یک طیف رنگی از آبی تا بنفش و سبز را شامل می‌شد و توجه بسیاری را به خود جلب کرد. شرکت‌های دیگری مانند اوپو و ویوو نیز فناوری‌های متفاوتی را برای رنگ‌بندی متفاوت در پشت گوشی‌های خود به‌کار گرفتند.

رنگ‌بندی ساختاری چیست؟

در رنگ‌بندی ساختاری سطحی که زیر شیشه قرار دارد دارای ناهمواری‌های میکروسکوپی ریزی است که نور را به اشکال مختلف بازتاب خواهد داد و به این ترتیب باعث ایجاد رنگ‌های متفاوت موسوم به رنگ‌های ساختاری خواهد شد که متفاوت از رنگ ساده سطوح است.

یکی از گوشی‌های هواوی که با این رنگ‌بندی ساختاری جذاب معرفی شده سری nova 3 است. با تابش نور از زوایای مختلف رنگ‌های متفاوتی در قاب پشتی این گوشی‌ها ایجاد می‌شود که جلوه خاصی را به آن بخشیده است. هواوی از فناوری NCVM در نوا ۳ استفاده کرده است. این روش برخلاف بسیاری از روش‌های مشابه ۱۰۰ درصد برای محیط زیست بی‌خطر بوده و البته ۳ تا ۴ برابر زمان بیشتری نسبت به روش‌های مشابه نیاز خواهد داشت. هواوی می‌گوید حدود دو سوم از شیشه‌های مورد استفاده به دلیل نرسیدن به استاندارد کیفیت مورد نظر کنار گذاشته خواهند شد.

مقایسه فناوری NCVM هواوی با سایر فناوری‌ها

چند نمونه دیگر از رنگ‌بندی ساختاری را می‌توان در گوشی‌های اوپو R15 Dream Mirror یا Find X و همچنین گوشی NEX S ویوو پیدا کرد. اما تفاوت آن‌ها با فناوری به‌کار رفته HUAWEI در نوا ۳ چیست؟