میتوانید ظاهر فارنت را به سلیقه خود تغییر دهید.
همه ناچار هستیم کار کنیم تا خود، خانواده، نیازها و اهدافمان را تامین کنیم. آمارها نشان میدهند که عدم توانایی تشخیص زمانی که باید به کار خود خاتمه دهیم و استراحت کنیم و همچنین اینکه کار کردن بیش از حد چگونه بر سلامت زندگیمان تاثیرگذار است میتواند خطرآفرین باشد.
آمریکاییها بیش از هر قشر دیگری در دنیا برای کار خود زمان و انرژی میگذارند. همه ما ناگزیر هستیم به سختی کار کنیم تا جایی و آخر هفته با پیژامه جلوی تلویزیون لم بدهیم و خواب آلوده برنامهها را تماشا کنیم. آمریکاییها در واقع بلد نیستند بیکار باشند. این مصداقِ همان استروتایپ آمریکایی ناراحت کننده است- مدیر پر استرسی که به تعطیلات میرود اما از آن هیچ لذتی نمیبرد.
همه ناچار هستیم کار کنیم تا خود، خانواده و نیازها و اهدافمان را تامین کنیم. آمارها نشان میدهند که عدم توانایی تشخیص زمانی که باید به کار خود خاتمه دهیم و استراحت کنیم و همچنین اینکه کار کردن بیش از حد چگونه بر سلامت زندگیمان تاثیرگذار است میتواند خطرآفرین باشد.
در اینجا به علایمی که کار بیش از حد را نشان میدهد اشاره میکنیم:
بیماریهای مربوط به سلامت مشکلات بهداشت روانی تا بیماریهای فیزیکی مثل چاقی را در بر میگیرند. پرکاری ممکن است با کمخوری یا پرخوری همراه شود و یا مفاصلتان به قدری خشک شود که از انجام حرکات ورزشی ناتوان شوید.
ممکن است به ضعف حافظه دچار شوید و آنچه به شما گفته میشود را ظرف چند دقیقه از یاد ببرید.
روابطتان با خانواده و دوستان کمرنگ میشود و زمان کمی برای گذران وقت با آنها دارید، زمانی هم که برای صرف شام یا تفریح با آنها همراه شوید مدام به مسائل کاری فکر میکنید. چنین فشاری بین شما و کسانی که دوستشان دارید فاصله ایجاد میکند.
زمانیکه حجم کارهایتان بالا میرود نمیتوانید بین تایم کاری و اوقات استراحت و فراغتتان تفاوت ایجاد کنید. حتی در تعطیلات نیز به کار فکر میکنید.
میبینید صبحها به سختی از خواب بیدار میشوید و وابستگی بیش از حدی به اداره دارید تا حدی که تمرکزتان را از دست میدهید. احساس میکنید که ظرف یک سال 10 سال پیرتر شدهاید.
افکارتان آشفته است. کوچکترین مسالهای موجب تحریک و برانگیختگی شما میشود.
کم کم حس میکنید چیزهایی که قبلا به آن راضی بودید دیگر رضایتتان را جلب نمیکنند و اهمیتشان را برایتان از دست میدهند و رفته رفته نسبت به کل زندگی خود دچار ابهام میشوید.
به راحتی تحریک میشوید و امیدتان را نسبت به خیلی چیزها از دست میدهید
توانایی حرفهای و شغلیتان اُفت میکند. سخت تلاش میکنید اما بازده خوبی ندارید چرا که بدن شما تاب چنین حجم کاری را ندارد.
متوجه میشوید که خیلی راحت نسبت به همه چیز پرخاش میکنید و تندروی میکنید.
امروزه اضافهکاری برای بسیاری کارکنان امری عادی بشمار میآید. شوربختانه اینکه گوشی تلفن به صدا در بیاید و دوست یا همسرتان بگوید که ناچار است زمان بیشتری در اداره بماند به موضوعی عادی تبدیل شده است. دلایل زیادی برای این امر وجود دارد که فشار و استرس بخش لاینفک آن بشمار میآید. اگر کار عقب افتاده مانده باشد از اینکه آنرا رها کنید عذاب وجدان دارید و از اینکه دیگران بعد از شما در اداره بمانند و کارهای مانده را انجام دهند احساس گناه میکنید. به این حساسیت “اثبات جامعه”گفته میشود.
برای اجتناب از آن باید همواره از حق و حقوقمان و آنچه میخواهیم و موظف به انجامش هستیم آگاه باشیم بعنوان مثال تا آنجایی که به ما محول شده تلاش کنیم و زمانیکه به هدف مورد نظر رسیدیم دیگر دست بکشیم. این را تمرین کنید، این همان چیزی است که برایش استخدام شدهاید و حالا انجامش میدهید.
وقتی خود را تحت فشار قرار میدهید دیگر از کار لذت نمیبرید و همین سبب بیزاری از کار میشود. بجای اینکه خود را تحت فشار قرار دهید بیایید و تاکتیکهای متفاوتی را امتحان کنید. روشی متفاوت در تایمِ کاری و نه گذاشتن وقت بیشتر در محل کار. اهداف مشخصی تعیین کنید، بجای اینکه بگویید آنقدر میمانم تا کارم را تمام کنم بهتر است بگویید امروز همهی تلاشم را کردم و فردا روز دیگری است و کار را به پایان خواهد رساند. اینگونه است که میتوانید کار را در زمان معقول به پایان یرسانید و از وقت آزاد خود نیز نهایت استفاده را کنید.
وارد حساب کاربری خود شوید تا از امکانات فارنت بهرهمند شوید.اگر حساب کاربری ندارید، همین حالا ثبتنام کنید تا از محتوای خاص و خدمات ما لذت ببرید.
دیدگاه شما پس از بررسی توسط تحریریه منتشر خواهد شد. در صورتی که در بخش نظرات سوالی پرسیدهاید اگر ما دانش کافی از پاسخ آن داشتیم حتماً پاسخگوی شما خواهیم بود در غیر این صورت تنها به امید دریافت پاسخ مناسب از دیگران آن را منتشر خواهیم کرد.
ایمیل شما منتشر نخواهد شد.